سفارش تبلیغ
صبا

از شهادت مطهری نزدیک چهاردهه می گذرد ودراین چند دهه گرچه از مطهری فراوان تجلیل شده اما کمتر مطهری وافکار وروش او مورد توجه بوده است مطهری در دهه چهل وپنجاه در کنار متفکرانی چون شریعتی ومحمد تقی جعفری وبازرگان وطالقانی نفش برجسته ای در قرائت مصلحانه از اسلام وتشیع والبته نقش مهمی در علاقمند نمودن نسل جوان آن زمان به اسلام وخوانشی خرد پذیر از دین واسلام داشت

در قرائت مطهری از اسلام، عقلانیت وحقوق بشر و کرامت انسان جایگاه ممتاز وبرجسته ای دارد نقد هایی که مطهری به اسلام مرتجع ومتحجر می کرد و دفاعی که از جمهوریت نظام داشت واحترامی که به اندیشه های دیگران در جای جای کتاب هایش  مشهود است وروش عالمانه ای که در نقد در پیش می گرفت وبا تسلط برمبانی مخالف وبرخورد منصفانه وبا مطالعه ودیدن نقاط قوت  در کنار نقاط ضعف مخالف همه حکایت از اندیشمندی با منش عقل محور واصلاح گرانه دارد


 اما چرا در دهه های اخیر مطهری وافکار وروش او مورد غفلت قرار گرفته است وبا آن که اسم او فراوان برده می شود اما فکر وروش او مهجور است در تحلیل مطلب به چند مانع می توان اندیشید 

 نخست این که مطهری روشی را انتخاب کرده بود که از ظرافت ویژه برخوردار است در منش مطهری تحجر دینی همان اندازه مذموم ومردود است که اندیشه های مثل نفی مذهب در اندیشه مطهری عقلانیت اصالت دارد واو عقل را فقط در متون خشک فلسفی دنبال نمی کند بلکه به لوازم عقلانیت در حیات دینی معتقد است واین نوع نگاه البته برای بسیاری که به نگاه مطلق وهمه یا هیچ عادت کرده اند گران ودشوار می آید برخی در دین مطلق اندیشند وبراحتی عقل را قربانی ظواهر دین می کنند وبرخی در عقل ظاهری مطلق هستند ودین را براحتی کنار می گذارند وحرکت در مسیری با اهتمام به وحی وخرد همتی والا ودغدغه ای ویژه  وشجاعتی خاص می طلبد که بعد از مطهری ما کمتر در میان حتی عالمان شاهد هستیم 

 دوم این که مطهری اعتقاد راسخ داشت که با اندیشه باید با زبان اندیشه برخورد داشت ومتاسفانه بعد از انقلاب ودر دسترس بودن قدرت برای برخی از مذهبیون این پندار باطل پدید آمد که می توان وباید با اندیشه ها با زبان زور مواجه شد وبه ظاهر راحت تربن روش در برخورد با افکار یعنی استفاده از قدرت در اشکال مختلف در مقابله با اندیشه های مخالف جای اهتمام علمی واندیشه ای را گرفت کسانی  به ظاهر عالم با زبان تکفیر وتفسیق درباره اندیشه هایی سخن می گفتند که حتی شاید یک مقاله از آن فرد مخالف نخوانده بودند این کجا وروش مطهری کجا که به اعتراف مخالفانی چون مارکسیست ها در زمان مطهری که می گفتند او کتاب ها ومبانی ما را بهتر از ما خوانده وفهمیده است 


سوم ،عامل دیگر علم شدن افرادی به عنوان مطهری زمان در جامعه بود که هیچ نسبتی با روش ومنش مطهری نداشتند ومتاسفانه اینان جایگزین مطهری به جوانان معرفی شدند وجوانان مطهری را در آینه هایی بشدت کج ومعوج دیدند که تصویری نادرست از مطهری ارائه می گردند واین هم ظلم به مطهری وهم ظلم به جویندگان علم ومعرفت وحقیقت را به دنبال داشت 


چهارم عامل دیگر  فاصله گرفتن جامعه روشنفکری باروش امثال مطهری وشریعتی در بازیابی معرفت دینی بود واین فاصله البته لطمات زیادی به جامعه زد متفکران دهه چهل وپنجاه مثل مطهری وشریعتی اسلام حقیقت واسلام هویت را با هم می خواستند ومی فهمیدند وارائه می کردند اما در دهه های اخیر روشنفکران ما از اسلام هویت ساز فاصله گرفتند ودر این میان متحجران مدعی با شعار هویت میدان دار شدند ودر خلا معرفی  اسلام مصلحانه وهویت ساز ، با قرائت خشک ومتعصبانه خود از هویت آن را به انحراف بردند 

باتوجه به برخی از علل مورد اشاره  مهجوریت مطهری که خسارات بسیار نیز  بر جامعه به دنبال داشته است به نظر می رسد راه برون رفت از این وضعیت واحیای واقعی راه بزرگانی چون مطهری رفع ودفع آن عوامل مانع است






تاریخ : دوشنبه 97/2/10 | 10:13 عصر | نویسنده : مرتضی زارعی | نظرات ()

 

? اگر شیعه غیر از صحیفه سجادیه ونهج البلاغه متن دیگری از امامان نداشت برای افتخار وابتهاج و استفاده کافی بود اما هزار حیف وحسرت که ما شیعیان خصوصا عالمان ما در بهره گیری از این منابع غنی وانسان وجامعه ساز کوتاهی فراوان داریم


 ? صحیفه امام سجاد که در ظاهر کتاب دعاست درباطن  هزاران نکته معرفت آموز دارد وکتاب چگونه زیستن است و بالاتر از همه  کتابی که هم مبانی اخلاق را می آموزد وهم روش تزکیه اخلاقی می دهد دارین جا به دو نمونه اشاره می کنیم  


? صحیفه سجادیه دفع رذائل اخلاقی تنها باعنایت الهی دانسته می شود وراه رفع اوصافی چون حسادت را تکیه بر کرم خداوند می داند  امام در فرازی می فرماید خدایا اگر تمنای  نعمتی که به دیگری داده ای در من حاصل شد   چنان باوری درمن حاصل کن که تو بهتر از آن را به من می دهی


( خدایا درود بر محمد و آل او فرست، و سینه مرا از حسد پاک کن تا بر هیچ یک از بندگان تو بر هیچ نعمتى رشک نبرم، و هیچ نعمتى از نعم تو را، دنیوى باشد یا اخروى، از عافیت یا تقوا، یا فراخى یا خوشى، و راحتى بر بندگان تو نبینم، مگر براى خویش به از آن خواهم، اما از تو خواهم و یارى تو خواهم، از تو تنها که شکایت و انباز ندارى.)

 ? دراین تعلیم اولا  حسادت به عنوان واقعیتی همگانی مورد  پذیرش است اما از نگاه امام  آن را مومن در درون خود تبدیل به غبطه می کند وتفاوت  غبطه و حسد در این است که حسود زوال نعمت از دیگری را می خواهد و غبطه فقط خواستن مشابه آن نعمت را برای خود بدون خواستن زوال از دیگری  است ثانیا راه درمان در نگاه امام  اتصال به دریای جود الهی است وایمان وخواست آن نعمت بلکه بالاتر برای خود از خداست  که او با عطایش انسان را درمان کند


? مورد دیگر در باره پدر ومادر است که در صحیفه می خوانیم خدایا مرا در برابر پدر ومادرم چنان قرار دهم که مثل سلطانی جبار  از آنها بترسم واین یعنی اولا پدر ومادر چه جایگاهی والایی دارند و ثانیا این که ترس در حوزه اخلاق واز دید اسلام حکم واحد ندارد وترسی چون ترس از پدر ومادر یک فضیلت است برخلاف بسیار دیگر از ترس ها که مذموم است .


( خدایا چنان کن که هیبت پدر و مادر در دل من چون هیبت پادشاهى خودکام قرار گیرد اما من با آنها مانند مادر مهربان باشم. خدایا طاعت پدر و مادر و نیکى به آنها را براى من مطبوع تر گردان از خواب در دیده خسته و گواراتر از آب سرد در کام تشنه، چنان که خواهش آنها را بر خواهش دل خود مقدم دارم. و پسند خاطر آنان را بر پسند خاطر خود بگزینم و نیکى آنها را درباره خود گرچه اندک باشد بسیار شمارم و نیکى خود را درباره آنها اگر چه بسیار باشد اندک ببینم.)


?در فراز دیگر این دعا دو نکته ی درس آموز ومعنا بخش به زندگی خانوادگی ودرارتباط انسان با پدر ومادر را امام مطرح می کند نخست این که آزار و اذیت احتمالی فرزند را زمینه ساز ریزش گناهان پدر ومادر می داند وبه فرزند تعلیم می دهد از خدا بخواهند اگر احتمالا آزاری به پدر ومادر رسانده اند از خدا بخواهند آن را موجب مغفرت وبخشش گناهان ایشان قرار دهد 

 

( خدایا! اگر آزارى از من بدآن ها رسید یا ناپسندى از من دیدند، یا حقى از آنها پیش من ضایع شد، آن را موجب ریزش گناهان و بلندى درجات اخروى و افزایش حسنات آنها قرار ده، اى کسى که سیئات را به چندین برابر حسنات مبدل مى کنى.)

? نکته دیگر این که رابطه شفاعت را امام به عنوان اصلی بین فرزند وپدر ومادر مومن می داند  واز خداوند چنین مسالت می فرمایند :

 

( پروردگارا! اگر آن ها را پیش از این آمرزیده اى، شفاعت آنان را درباره من بپذیر و اگر مرا پیش از این آمرزیده اى، شفاعت مرا درباره آن ها قبول کن، تا به رحمت تو در سراى کرامت، و جاى آمرزش و رحمت تو گرد آئیم، که تویى صاحب فضل عظیم و نعمت قدیم، و  ارحم الراحمینی )






تاریخ : دوشنبه 97/2/3 | 4:18 عصر | نویسنده : مرتضی زارعی | نظرات ()

خانه علی که پناه انسان در عسرت های زمین و ذلت فروزی های زمان ها ست پرورنده انسان های صالح و مصلح وابرمردانی است که تا انتهای تاریخ بر تارک جهان  می درخشند ودرس حقیقت ومعرفت و عدالت وبندگی و آزادی وصلح ورستگاری و  مردانگی وغیرت وفتوت به بشر می دهند

 حسن وحسین وزینب سه نواده جلیل وجمیل رسول عزت وکرامت وسه فرزند  فرهیخته و فرین علی وفاطمه هر کدام دنیایی از انسانیت را در خود متجلی ساخته اند وحسین یکی از این سه مولود وثمر مبارک شجره  نبوی وعلوی است  که حماسه را با عرفان و مقاومت واستقامت را با معرفت و شجاعت وخطر کردن را با حلم وشرافت و سیاست را با غیرت واقتدار و عدالت طلبی را با جان فشانی و توحید را با قسط ودادگری و آزادی خواهی را با آزادگی وایمان را با انسان و خدا را با مردم وخود را بدون خود خواهی ودین را با اخلاق می بیند و می شناسد ومی شناساند 

علی وخانه علی و فرزندان علی بیش وپیش از هر حسن وحسنه ای تجلی بخش اخلاق انسانی هستند که سوره انسان نیز در شان این خانه وخانواده نازل شد اخلاق انسانی  که هدف بعثت پیامبر از زبان مبارکش شناخته شد واخلاقی که مایه وپایه سعادت انسان است 

ودر این میان خلق حسینی در خشنده گی بی نظیر دارد در کاروان حسین ودرمیان شاگردان برجسته او کسی چون مسلم اولین شهید حسین وحقیقت حضور دارد که به پاس اخلاق از کشتن ناگهانی دشمن وبلکه ام عدو ورییس وفرمانده سپاه ستم در خانه هانی منصرف می شود مبادا که از دایره اخلاق بیرون رود ومبادا هدف مهم تر رازیر پا بگذارد اباالفضل دیگر دانش آموخته وافسر ارشد مکتب ومرام حسین با کام تشنه از فرات باز می گردد که مبادا خلاف مروت عمل کند وحسین تشنه باشد واو سیراب وهمچنین اطاعت فرمان حسین در سقایی را بر فرمان نفس در جنگ ونمایش پهلوانانه ترجیح می دهد وزهیر با عازم شدن به سمت حسین همسر خودرا از دین همسری بیرون می برد تا بعد از او، او دربند  باری ودینی بر دوش خود نباشد 

و حسین هر کس را که دینی و قرضی از دیگری بر گردن  دارد را از همراهی با خود معذور می دارد تا حق انسان که پایه اخلاق است را ارج نهد وباز  حسین  لشگر تشنه حر را سیراب می‌کند لشگری که برای ممانعت از ورودش به کوفه آمده است واما شاهکار اخلاقی حسین که درشب عاشورا از تمام یاران وهمراهان صدیق بیعت بر می دارد واجازه می دهد وبلکه از آنان می خواهد که اورا واگذاردند واز آن صحرای سرخ  دور شوند وجان خود نجات دهند وگناهی نیز بر آنان نمی داند واین همه یعنی فرزندان علی در خانه خدایی علی وفاطمه بیش از هر درسی درس انسانیت و اخلاق وحق شناسی وحق مداری فرا گرفته اند

گرچه امروز برخی از مبلغان  خام یا شیفته قدرت مدعی نام حسین وعلی به اسم سیاست وقدرت می خواهند چهره شاخص درخشان اخلاق را در مدرسه ودانشگاه انسان سازی حسین وعلی کمرنگ و نزار جلوه دهند وهدف بعثت ورسالت وامامت را امور دیگر وغیر از اخلاق معرفی کنند  اما اندک آشنایی بدون پیش داوری متاثر از قدرت طلبی درونی با زندگی وسیره اهل بیت انسانیت وطهارت  اولویت واولیت اخلاق و توجیه نشدن وسیله با هدف را دراین مکتب  نشان می دهد، قدر این خانه خدایی واین برترین خلایق اخلاق مدار را بدانیم واز خدا بخواهیم زندگی ومرگ مابا خلق حسینی سرشته وبسته شود






تاریخ : شنبه 97/2/1 | 12:5 صبح | نویسنده : مرتضی زارعی | نظرات ()

  بعثت آغازی بر پایان فترت رسالت ونوید دهنده  اتصال مجدد انسان و آسمان بود آغازی که این بار پایان ندارد که بر خدا و انسان وقلم استوار گشته است

[بخوان به نام پروردگارت که  آفریده بخوان  که پروردگارت کریم ترین است . 

هم  او  که به وسیله قلم آموخت ،

](علق/1-5)


? بعثتی که با خواندن آغاز می شود وبا خواندن ادامه می یابد و کتابی که ره آورد این بعثت است معجزه نیز هست واین یعنی این  بعثت بعثت کتاب واندیشه است واین یعنی این بعثت ماندگار وجاوید خواهد بود دراین  بعثت ،محمد مصطفی کتابی می آورد که عقلها را می شوراند و گنج  های عقول را آشکار می سازد (نهج البلاغه/خطبه)  کتابی که بیش وپیش از هرچیز درس کرامت می دهد از کرامت انسان می گوید وبر کرامت انسان می کوشد و برنامه وطرح دارد

[و آن زمان را یاد آر که پروردگارت به فرشتگان گفت : بهیقین خلیفه در زمین قرار مى دهم .]

(بقره /30)


 کتابی که هدف متعالی خود وسایر کتب آسمانی را بر پایی عدالت بدست انسان می داند

[همانا ما پیامبران خود را با دلایل روشن فرستادیم و با آنانکتاب و ترازو  نازل کردیم تامردم به عدالت بر خیزند ،  ].(حدید /25)

 وکتابی که به  حریت و آزادی آدمی ارج می نهد

[در دین ، هیچ اکراه و اجباری نیست همانا راه رشد از گمراهی آشکار شد] (بقره /256)

 کتابی که جامعه می سازد و ایده متعالی امت  میانه ومعتدل را طراحی می کند  

[و همان گونه شما را امتی میانه قرار دادیم   ].(بقره /144) 

کتابی که عنصر حیات بخش امامت  را در زندگی انسان وارد می سازد وبه او رسیدن بدان را تعلیم وتدکار می دهد 

[پروردگارا !  همسران وفرزندانمان مارا  مایه چشم روشنی  و ما را امام پرهیزکاران قرار ده](فرقان /47) 

 کتابی که از  ناس وخدای ناس ومردم  می گوید وبرای ناس دل می سوزاند وبا ناس ختم می شود

بگو : پناه مى  برم به پروردگار مردم (ناس/1)


جامعه حجاز  با قرآن جانی

دیگر گرفت گرچه قدرت طلبی برخی وتعصب برجامانده برخی بیشتر بعداز رحلت پیامبر اسلام از جلا وشکوه ورشد مطلوب امت رسول کاست اما با وجود همه تشطط ها همچنان نور قرآن در ظلمت زمانها راهبر جامعه مسلمان بود ودرزمانی که مغرب زمینیان در قرون  جاهلی وسطی به علم واندیشه سوزی مشغول بودند مسلمانان در پرتو تعالیم قرآن تمدن اسلامی بنا کردند که در درون خود بزرگانی چون حافظ ومولوی وابن سینا وسهرودی وابن عربی وملاصدرا و..می پروراند و در زمانی کلیسا عالمان را زنده زنده می سوزاند  حجم کتابخانه های مسلمین به گواهی تاریخ به شمارگان ملیونی می رسید


 اماوهزار اما وافسوس  بلا وبلیه دور افتادن از محتوا  وحقیقت  قرآن ودرگیر شکل  وشرعیت شدن آغازی بر انحطاط مسلمانان شد انحطاطی که هنوز میز کم وبیش ادامه دارد وترمیم نشده است وگرچه در آغاز ومیانه  سده اخیر بزرگان و روشنفکران متعهد جهان اسلام چون سید جمال وعبده وسید قطب وکواکبی ودرایران مصلحانی چون علامه طباطبایی و استاد محمد تقی شریعتی و آیت الله طالقانی و دکتر شریعتی ومهندس بازرگان وشهید مطهری  وبرحسته تر از همه امام خمینی به احیای معارف حیات بخش قرآن اهتمام ورزیدند و پرچم   بازگشت به قرآن وحقایق انسان وجامعه ساز اورا علم کردند 


اما در دهه های اخیر دو آفت خطرناک و ویرانگر بر جان جامعه مسلمان افتاد واین نهضت نوپای قرآنی را با مخاطره مواجه ساخت نخست نضج و ظهور روشنفکرانی خنثی وبی عقیده به عمق معارف قرآن در دنیای اسلام از عرب وعجم بود که کوشیدند با تئوری پردازی های  نورد پسند دنیای سرمایه داری وجهه جامعه سازی قرآن را مخدوش سازنند وبا تسلیم برابر  علمانیت وسکولاریسم قرآن را به قبرستانها ونهایت مساجد وعبادتگاهها تبعید کنند واورا از جامعه وجامعه را از او باز ستانند والبته با تاسف تا حدودی هم موفق شدند 


آفت دین ودنیا سوز دیگر  قشریت و شرعیت محوری بود که در خلا حضور عالمان مصلح وروشنفکران متعهد شکل گرفت ورشد یافت که با برجسته کردن وبلکه نوعی نگاه کاریکاتوری به بعد فقهی  و ظاهری و غفلت متعمدانه از باطن وروح عدالت و آزادی وکرامت طلب قرآن چهره ای دگم ومتحجرانه از قرآن ارائه کردند و این جریان نیز که خواسته یا ناخواسته مکمل جریان روشنفکر سکولار وخنثی در بی اعتبار ساختن قرآن بود هم در ایران وهم جهان اسلام ومیان عرب بروز و ظهور یافت وهمچنان جهان اسلام رنجور این دو جریان است


 سکولاریسم وتحجر دو لبه قیچی هستند که هدفی واحد را در عمل دنبال می کنند و آن گرفتن حقیقت قرآن از جامعه انسانی است وامروز شناخت قدر بعثت با  مقابله فکری وفرهنگی  وحتی سیاسی با هردو جریان است وتا زمانی که این دو جریان به ظاهر مخالف هم  ودرباطن همراه وهمگام در جهان اسلام چه ایران وچه در منطقه نفوذ دارند قدرت قرآنی انسان مسلمان در اسارت وتنگنا خواهد بود و درخشش جامعه اسلامی تنها در کنار زده شدن این دو جریان امکان پدیر خواهد بود






تاریخ : جمعه 97/1/24 | 2:34 عصر | نویسنده : مرتضی زارعی | نظرات ()

 


روایت فتح که در دهه شصت وهفتاد شب های جمعه از سیما پخش می شد با صدایی دلنشین همراه بود که بعدها فهمیدیم کارگر دان آن مجموعه نیز همان صاحب صدای آسمانی است آوینی مهندس و هنرمند و متفکری  که با گذر از کوچه های روشنفکری خودرا در خیابان انقلاب یافته بود بعداز انقلاب خصوصا بعداز آغاز جنگ شخصیتی ویژه یافت وتمام اندیشه واحساس خودرا در خدمت انقلاب قرار داد البته با معرفتی سترگ و  آزموده 

آوینی تنها راوی وکارگردان مستند ساز نبود او متفکری در عرصه فرهنگ بود که سالیانی مدیریت مجله فرهنگی هنری سوره را بر عهده داشت ومقالات تامل انگیزی در آن می نوشت او در تحول روحی خود به آرمان شهری از جنس شهود و اشراق رسیده بود او  در هنر به اشراق اعتقاد داشت هنرمند را وسیله ای می دانست که باید زمینه لازم را در روح خود برای آینه تجلی حق شدن فراهم سازد

 او  در تئوری اشراقی خود قائل بود که هنرمند بین خود و سوژه و مخاطب نباید حائلی ایجاد کند واز اولین هنرمندان مستندی بود که میکرفون را آگاهانه از صحنه گفتگو حذف کرد وآن را مانعی در انتقال پیام می دانست

آوینی در نگاه اشراقی به جهان وهنر چندان به زمان اعتقاد نداشت لذا راحت بین حال وهزار سال پیش ارتباط برقرار می کرد در نگاه او جبهه ایران گویی روز دیگر یا آن دیگری از کربلا بود

 آوینی همچنین بشدت ایرانی وایران دوست بود هیچ وقت یادم نمی رود نوشته تجلیل آمیزی که از سریال (قصه های مجید )در سوره نوشت که بشدت احساسی احساسی پاک وزلال بود او این سریال را به خاطر بر خورداری از  رگ ورنگ ایرانی  بشدت دوست داشت 

وجه دیگر اندیشه آوینی فطرت محوری او بود او با آن که فلسفه غرب ‌واسلامی را در حد خود خوب خوانده بود وجای عقل وارزش آن را می دانست اما فطرت را فراتر می نشاند موضوعی که به نوعی ملهم از منبع متعالی چون قرآن بود  در این نگاه هنری که مردمی است وبا فطرت مردم ارتباط می گیرد ارزشمند است و لو آن که در محافل هنری وروشنفکری از اقبالی برخور دار نباشد لذا فیلمی چون( نیاز) را می ستود وبرخوردار از اصالت وارزش والا می دانست

 آوینی  غیرتی مثال زدنی هم داشت آن هم غیرتی کامل او هم در باره حدود الهی و حقوق اولیا الله غیور بود وهم در باره حق مردم، از یکی از یاران آوینی شنیدم که می گفت در تماشای فیلمی در سالن عمومی یکباره آوینی بلند شد وبه حرمت شکنی فیلم نسبت به حضرت زهرا فریاد زد وهمچنین در سخنان آقای پور احمد کارگردان (قصه های مجید) خواندم که می گفت کافی بود پیش آوینی ذره ای غیبت کسی شود فورا عصبانیت او مشهود می شد واین همان غیرت کامل است غیرت الهی وانسانی 

ویژگی دیگر آوینی عمیق  وجامع بودن او در فهم فرهنگی و سیاسی بود او بعداز قبول قطعنامه اتمام جنگ مقاله ای در سوره نوشت وبه  کسانی  که این مساله را هضم نمی کردند صلح امام حسن  را یاد آور شد وهمچنین موضع گیری شیعیان افراطی وزمان ناشناس  زمان امام حسن مثل سلیمان صرد خزاعی علیه امام حسن را عبرت گیرانه مطرح کرد وحرکت تند روانه را خامی بر شمرد

 آوینی منتقد بسیاری از روشنفکران وهنرمندان زمان خود از دکتر سروش تا مخملباف ودیگران بود اما همواره دو نکته را در نقد خود رعایت می کرد یکی برخورد اندیشمندانه وبا مطالعه وفکر ودوم پرهیز از پرده دری وهتاکی بود و لذا در سرمقاله  ای در یکی از شماره های سوره به صراحت نوشت روش او و مجله اش در نقد  مخالفان فکری پاک  از روش امثال روزنامه کیهان جداست و این خصیصه آوینی مورد اقرار مخالفان فکری او نیز بود به گونه ای که آقای مسعود بهنود که به نوعی جزو همان افراد ی بود که مورد نقد آوینی قرار می گرفت بعداز شهادت او به این خصلت نیکو وانسانی آوینی در مستند(مرتضی وما) اعتراف می کند 

 بهرحال آوینی از نوادر واز انسان های تکرار نشدنی دهه های قبل که گویا در پروراندن انسان های استثنایی دهه های پرباری بودند بود او به راهش ایمان ومعرفت والا داشت ودر پیمودن این راه می کوشید همه اصول وروش های انسانی والهی را به جد رعایت کند وهمچنان جای خالی او در عرصه فرهنگ وهنر بشدت احساس می شود و کتاب هایی که از او به یاد گار مانده مثل (مبانی نظری هنر ،آغازی بریک پایان ،آینه جادو ،حلزون های خانه به دوش و شهری در آسمان )و نوشته های دیگر همه خواندنی  ودر س اموختنی اند ،روحش قرین اولیاء الهی و امید که نظر ملکوتیش شامل حال ما خاک نشینان گردد






تاریخ : دوشنبه 97/1/20 | 2:3 صبح | نویسنده : مرتضی زارعی | نظرات ()
<      1   2   3   4   5   >>   >
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز
.: Weblog Themes By SlideTheme :.